Ik knipperde met mijn ogen. Had ik het wel goed gezien? Over de rand van die stoel voor het huis kwamen twee vingers. Groot en puntig, alsof zij zich vast hielden. Ik had de hand niet gezien toen ik de hond ging uitlaten. Maar het leken echt vingers over de leuning. Achter mij tikte de nagels van de hond door het nog stille huis. Het kwam allemaal wat grimmig over. Later kwam drukte van de rest van alle mensen.  De stilte gaf het allemaal een nog engere stemming. Ik stapte naar het raam en zag ik het: een opgekruld blad.

Ben zo terug – Bart