Tussen het fluiten van de vogels en ruisende bladeren klonk opeens geluid dat me aan het twijfelen bracht. Niet dat het ongewoon was of onwerkelijk. Het was eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. Het vallen van planken, het ringende geluid van een cirkelzaag. Werk-geluiden. Het geluid van draaiende motoren van grote machines en mannenstemmen die overleggen hoe en wat te doen. De twijfel kwam omdat het mij nog niet eerder opgevallen was. Het leek alsof de vakantie opeens over was. De wereld weer opstartte en het werk opnieuw werd opgepakt. Had ik het de afgelopen dagen echt niet gehoord?
Ben zo terug – Bart